|
|
|
|
|
|
||
|
|
||
|
|
||
| Mariette schrijft de stukjes, | ||
|
14 juni 2010 (nel) Ook Roffle was voor het eerst van zijn leven op een Clubmatch. Hij werd geshowd door mij helaas, was de keurmeester erg onzeker en heeft hem een uitgebreid rapport gegeven, maar een vreemde eindconclusie. Ze vond het niet mooi en dat kan. Roffle zelf vond het ook wel spannend zo met mij in de ring. In de nakomelingen klasse heeft hij het goed gedaan en uiteindelijk lekker geknuffeld en gespeeld met iedereen. En als laatste heerlijk gezwommen in het kanaal met Skip.
|
||
|
08 juni 2010 We hebben dus een nieuwe huisgenoot, een pup uit het nest van Sophie Alma. Nel heeft meegewerkt aan de nestkeuring, en Sophie vond dat Nel maar moest zeggen welke pup naar ons kwam, want zij kent Roffle Het werd uiteindelijk pupje bruin, we hebben hem Sam genoemd, want Helios is wel een beetje hoogdravend. Voluit heet dat kleine meneertje Helios Be Quick with Passion. Sam heeft de prototype puppy ogen, zoals je ze vaak op plaatjes ziet: groot, rond en met zo'n vertederend half maantje wit aan de onderkant, waar hij steeds gebruik van probeert te maken.
Hij is erg leuk, verzint grappige manieren om Roffle uit te dagen zonder zelf in de problemen te komen, bijvoorbeeld onder de bank of de stoel gaan zitten blaffen. Dan kan Roffle er net niet bij, maar hij kan wel af en toe Roffle in zijn neus happen. Hij doet leuk mee met Roffle als we samen uitgaan, natuurlijk heeft hij zijn eigen wandelingetjes, net als Roffle, maar bij de gezamenlijke wandelingen blijft hij keurig wachten als Roffle dat doet, zitten als Roffle, af....hij kijkt in alles naar zijn grote vriend. 's Middags en 's avonds liggen ze met zijn tweeën opgerold te slapen, is een erg schattig gezicht. En juist die heel erg schattige foto krijg ik met geen mogelijkheid van mijn telefoon af, maar ik blijf proberen, misschien een ander keertje. Roffle vindt het helemaal geweldig, maar ik moet hem wel af en toe een beetje afremmen, hij is zelf natuurlijk ook nog een pup, maar ja, Sam moet af en toe slapen en mag niet te wild stoeien. Zonder probleem mocht Sam zijn plekje op de bank hebben, hij doet niet moeilijk als Sam een poging doet uit zijn bak te eten en hij komt met alle mogelijke speeltjes aan zetten om samen aan te trekken en knagen. Heel gezellig met zijn tweeën aan een knaag bot, allebei een endje. Samen met een doek door de tuin banjeren is ook dolle pret. Sam heeft de eerste twee nachten flink zitten piepen, maar sinds Roffle bij hem slaapt is dat over. Vanmorgen ook geen plasjes gevonden, dus de nachten gaan ook al goed.
Roffle is ondertussen bijna aan zijn laatste lessen bij de jachttraining voor jonge honden, hij gaat meteen door met de vervolg cursussen. Hij vindt het ontzettend leuk en ik ook! We worden nog wel fanatiek, Roffle wel in elk geval. Nu moet hij nog leren keurig op zijn beurt te wachten, want hij houdt het haast niet als de andere honden het bos of water in mogen en hij nog niet.... Het enige dat minder goed gaat is braaf volgen aan het lijntje, Roffle loopt liever voorop, met de lijn strak gespannen. Dat is iets van de laatste tijd en dat moet er dus weer snel uit. Ben heeeel benieuwd hoe dat zal gaan aanstaande zondag! Ga ik dan hijgend door de ring achter mijn hondje aan, of loopt hij tot onze verrassing keurig blij naast me? Na de zomervakantie starten ook weer de gehoorzaamheids cursussen, dus misschien dat we daar dan ook nog sterk verbetering in aan kunnen brengen.
Ik kijk uit naar de clubmatch van aanstaande zondag, leuk weer een stel van de hondjes te zien! Hoewel, hondJES....ze zullen allemaal wel behoorlijk gegroeid zijn! Tot zondag,
|
||
|
10 mei 2010 Eindelijk weer een update van Roffle. We hebben vreselijk veel plezier van dit mannetje. Een paar weken geleden zijn we begonnen met de jachtcursus bij Jachthondenschool Almere. Roffle was eigenlijk net ietsjes te jong voor de jonge honden groep daar, het was vanaf 6 maanden en hij was nog maar 5 maanden oud, maar mocht toch mee doen. De eerste cursusdag was een moeizame. Roffle was schijnbaar alles vergeten wat hij ooit geleerd had. Ik had ineens een hondje dat niet meer kon zitten, volgen of wat dan ook. Het enige dat hij goed deed, was "af en blijf", maar dan ook alleen maar omdat dit aan het eind van de middag gebeurde en hij best moe was. Blijven liggen is dat niet zo'n punt. En ik maar roepen de hele tijd: Thuis doet ie dat wel goed, hoor!!!
De week daarop ging hij als een speer! Blijkbaar heeft hij de eerste dag heel erg de kat uit de boom zitten kijken, veel geleerd van om zich heen kijken en alles opnemen. Elke oefening ging geweldig, ik was apetrots op hem! Het allermooist is zijn concentratie als er een nieuwe oefening komt. Schijnbaar ongeďnteresseerd ligt ie eerst wat paardenbloemen weg te werken, maar als dan de instructeur met de eerste hond aan de slag gaat, gaan de oortjes omhoog, en straalt zijn hele houding een en al alertheid uit. Hij is er enorm op gebrand het goed te doen. De dingen die fout gaan, liggen negen van de tien keer aan mijzelf, ik leer ook een hoop op deze cursus!
Omdat Roffle het zo goed doet en in wezen voor ons een heel makkelijke hond blijkt, vonden we het tijd worden voor een huisgenoot. We zijn er zo aan gewend met twee Flatjes op pad te zijn, dat er nu snel nog eentje bij komt. Op 21 mei mogen we onze Sam op gaan halen. Het nest komt van de familie Alma (Be Quick with Passion) uit de buurt van Nel, die dan ook betrokken is bij de keuring, wel een leuk detail. Omdat Roffle wel een beetje dominant kan zijn naar andere honden, hopen we op een rustig stabiel mannetje, met een niet al te dominant karakter.
We verheugen ons nu al op de clubmatch in juni, hopelijk zijn er weer een aantal van het nest aanwezig, leuk om iedereen dan weer te zien. We hebben Roffle ook opgegeven voor de puppy klasse, maar we moeten nog wel zien dat hij een beetje in model komt. Meneer heeft de fraaie krulpartij van zijn oma op zijn achterwerk, als hij gezwommen heeft ziet hij eruit alsof hij met een Carmenset heeft zitten knoeien!
We gaan es
kijken of we dat een beetje glad kunnen strijken, en nu maar
hopen dat het niet regent op die dag
Groetjes allemaal, en misschien tot ziens in juni,
|
||
|
21 maart 2010 Een gecrashte computer en een nieuwe laptop zorgden ervoor dat het er een tijdje niet van kwam een update te sturen, maar hieronder nog weer snel een stukje:
Op de valreep, voor de Flatcoat Fundag, nog even een update over Roffle. Ons mannetje heeft de puppycursus afgerond. Het is maar goed dat daar geen echt examen voor gedaan moest worden, want op die dag was meneer werkelijk door alles afgeleid. Hij deed het nog redelijk goed, maar het had veel beter gekund. Je hebt van die dagen....gelukkig staat er soms ook iets anders tegenover. Het leukst vond ik het moment dat Roffle lekker aan het stoeien was met een oudere hond, op een grasveldje hier in de wijk. Er komt een jogger langs, met hond, en het stoeimaatje van Roffle schiet weg, achter de jogger aan. Z'n baasje daar weer achteraan, want het beestje wilde niet luisteren, en Roffle.....heel zachtjes hoefde ik maar te zeggen: kom voor....hij komt en zit keurig bij me, apetrots! Dat is dus niet altijd zo, maar in dit geval vond ik het wel erg leuk!
Puppy cursus afgesloten, en nu heel even niets, want op 17 april begint de volgende opleiding. We gaan naar de jachthondenschool hier in Almere voor de jonge honden cursus. Al die enthousiaste verhalen van iedereen hebben ertoe geleid dat we toch ook die kant op gaan. En Roffle is een mannetje dat dolgraag aan het werk wil voor je en best snel leert.
Het ijs is verdwenen en de eerste lentetemperaturen waren daar, dus tijd voor een rondje langs het strandje. Het strand aan het Gooimeer was niet zo'n succes. Er stond een stevige aanlandige wind en de golven rolden vrolijk het land op. Roffle vond het maar niks, zie foto's, hij wist niet hoe snel hij weg moest rennen voor dat aanstormende water. De volgende dag was het strand van het Weerwater, een binnenwatertje hier, vele malen leuker. Je kunt daar redelijk ver inlopen en van golven was geen sprake. Na een eerste aarzeling was hij zijn schroom helemaal kwijt en heeft vrolijk rondgespatterd. Niet te lang, want het was nog best fris en het water natuurlijk ijskoud. Dus snel warm gewreven en de auto in.
We zijn hier allemaal heel erg benieuwd naar de broertjes en zusjes, leuk om iedereen volgende week zondag te ontmoeten! Groetjes en een poot van Roffle
|
||
|
14 februari 2010 Gewapend met camera ging Merel mee met de wandeling. Nu moest toch wel eindelijk es worden vastgelegd hoe goed Roffle het doet met het terugbrengen van apportjes buiten. De dummie wordt geworpen, Merel staat met de camera in de aanslag…..en meneer loopt er vrolijk aan voorbij, snuffel hier, snuffel daar….geen zin! Tuurlijk wil hij luisteren en alles goed doen, maar als we met camera’s gaan lopen zwaaien is het uit met de pret. Jullie zullen me dus maar op mn woord moeten geloven: Roffle doet het echt heel leuk! Twee weken geleden voor het eerst naar de puppie cursus. De cursus waar wij ons voor opgegeven hadden bleek niet door te gaan en de leiding was straal vergeten daar even een berichtje over te sturen. Slordig! Dus snel op het internet aan het zoeken naar een alternatief dat niet zo laat start als de cursus bij Pampus (eind maart), en gevonden: een kleine hondenschool in Almere Buiten. Ze waren al bezig met de cursus, maar omdat wij zelf ook al volop aan het trainen waren geslagen, konden we makkelijk instromen. Apetrots naar huis na de eerste cursusdag. Ieder commando werd prompt opgevolgd, keurig hondje! Tja, voor een brokje doet hij alles. Afgelopen week is Roffle snotverkouden geweest, zozeer dat ik toch even langs de dierenarts geweest ben. Oogjes zaten ’s ochtends helemaal dicht en het snot liep uit zn neus. Ook rochelde hij licht bij het ademhalen. Hij bleek koorts te hebben en een lichte ontsteking. Een koortswerend middeltje en een kuurtje hebben ervoor gezorgd dat het mannetje weer helemaal de oude is en zijn vrolijke zelf. Lijkt me leuk om in maart het hele nest bij elkaar te zien, hopelijk is iedereen in staat te komen. PS weer een leuke foto van mij, ik ben heel knap
|
||
|
29 januari 2010 Afgelopen maandag voor het laatste dit jaar (hopen we) een bezoekje aan de dierenarts gebracht voor zijn laatste prikjes. Roffle vindt het daar helemaal geweldig, leuke hondjes om te besnuffelen en die aardige arts die lekker aan je hele lijfje zit en nog koekjes geeft ook daarvoor. Alles gaat prima met hem, flink gegroeid en zijn tweede balletje is ook ingedaald, nu is ie dus een echte vent! Hij is zo gegroeid dat ik de bakken al omhoog heb moeten zetten en zijn riempje een gaatje of drie verder is. Nog even en het is aan vervanging toe! Hij heeft even een tijdje diarree gehad, maar daar heb ik een ander ontwormingskuurtje dat ook tegen allerlei andere parasietjes helpt voor meegekregen. Nu is zijn ontlasting weer keurig. Hij is meteen voor rabiës ingeënt, we gaan soms zomaar ineens op vakantie en dan is het makkelijk dat hij zo mee kan. We hebben een fantastisch huis in Italië ontdekt, vlak bij het Lago Maggiore, boven in de bergen. Het heeft een enorme omheinde tuin, wel twee voetbalvelden groot, waar een hond zich uitstekend zou vermaken en huisdieren zijn welkom. Het pad langs het huis voert direct de beboste bergen in, lange leuke wandelingen liggen dus naast de deur. Jammer genoeg hebben we nog steeds geen uitsluitsel over de puppie cursus in februari, de groep is nog steeds niet gevuld. Toch raar in zo’n grote gemeente als Almere. Desnoods gaan we naar de cursus van Pampus, maar die start pas in maart. Ondertussen hebben we zelf de training opgevoerd. Blijven, zitten en komen gaat prima, volgen hangt een beetje van zijn bui af. Op de heenweg gaat dat prima, maar zodra hij ziet dat we de straat weer in gaan naar huis, gaat het mis. Hij wil niet, of ik dan niet zie dat dat leuke veld met het bos aan de andere kant ligt! Dan gaan we toch zeker niet volgen en braaf naar huis lopen? Vol in de rem dus, met een blik naar achteren: daarheen! Daar ligt het bos! Daar moeten we zijn! Na een lange sneeuwperiode was ineens alles weg. Het grote veld voor onze wijk was een compleet nieuwe wereld geworden. Roffle’s neus kwam niet meer van de grond los, wat een verzameling nieuwe luchtjes kwam daar los! Sommige luchtjes moet je van kwispelen, andere moet je tegen grommen en er zijn luchtjes bij waar je ernstig tegen moet blaffen! Helaas ligt er nu weer een aardig pak van dat witte spul. In de tuin kun je er heerlijk mee spelen. Er is een grasheuveltje rond het terras waar hij het liefst bovenop staat, even wroeten met je neus en dan rollen er leuke sneeuwballen naar beneden, dikke pret! Tijdens wandelingen mag hij los op stukjes waar geen weg in zicht is. Ik kan er nog niet op vertrouwen dat hij ook luistert als hij iets interessants tegen komt. Op de “losse” stukjes gaat hij zijn eigen gangetje, maar houdt wel in de gaten waar je blijft en komt direct als hij geroepen wordt. Tegenwoordig moet ik de wekker zetten om hem op tijd te laten plassen ’s ochtends. Hij geeft geen kick meer en vindt het wel prima zo in de gang met zijn speeltjes. De eerste keer dat ik daar achter kwam werd ik met een schok om negen uur wakker! Roffle! Tjee, die moet uit, eten…. Een vrolijk mannetje stond me onder aan de trap op te wachten: heee, ben jij er ook baas? Wat leuk! Kunnen we samen spelen! Niets in de gang gedaan, wel een hele grote plas buiten. Vanaf toen heb ik de wekker maar gezet, want als ik weer aan het werk ga, zal hij toch ook ’s ochtends vroeg meteen moeten plassen, eten enz. Roffle wordt een grote, gezellige huisgenoot, zijn ritme is zo langzamerhand aangepast aan het onze, en andersom. Hij weet dat hij ’s ochtends na het eten en lopen mij even niet moet storen, dan kan ik zelf ook even wakker worden met een kopje koffie. ’s Avonds ligt hij gezellig naast de baas op een kussentje, de baas zit altijd op de grond voor de bank. Het is een vertrouwd gezicht: eerst lag er altijd aan beide zijden een grote zwarte kop op zijn schoot, toen een tijdje 1 grote zwarte, heel even niets, en nu een klein, maar steeds groter wordend zwart hoopje! Volgend jaar nog eentje erbij en we zijn weer compleet! Een poot en een lebber van Roffle voor de hele hondenfamilie! Nieuwe foto's !!!! |
||
|
6 januari 2010 Wat gaat het allemaal hard! Toen we Roffle kregen kon hij niet door de ruit kijken van de deur naar de tuin, hij stond nieuwsgierig op zijn achterpootjes om te gluren: nu zit hij op zijn gatje voor het raam. Je ziet hem bijna groeien! En wat leert een hond in een korte tijd veel. Nee is duidelijk nee, hij stopt met wat hij doet (niet dat hij het later niet nog es een keertje wil proberen), komen gaat prima, roep je Roffle dan komt er iets razendsnel aangewapperd. Niets gaat langzaam bij hem en dat levert wel es komische dingen op. Hij ligt dan bijvoorbeeld lekker te kauwen op een kauwbotje en besluit ineens dat hij wil slapen, springt overeind en ligt in een fractie van seconden met een grote sprong op zijn kussen, valt om en slaapt (zijn bench staat tegenwoordig in de gang). ’s Avonds loopt hij vanzelf achter me aan om in de bench te gaan liggen, welterusten Roffle, en wij gaan ook naar bed. Soms wordt hij nog wel midden in de nacht wakker voor een plasje, maar slapen gaat door tot de ochtend. Gelukkig hebben we maar 4 dagen nachtdienst gehad. Ook het eten gaat in een enorme vaart. Hij ligt er weliswaar lui bij, maar voor hij bij die bak komt heeft hij hem zowat uit mijn vingers gerukt. Het trage eten van de andere pups herkennen we dan ook helemaal niet. Negen van de tien keer heeft hij de hik, omdat het allemaal zo snel mogelijk op moet. Hij doet zijn naam eer aan: I want it All (and I want it now, gaat de tekst verder, ook dat geldt voor Roffle). I want it all geldt ook voor de wereld buiten. Elk hondje, ieder mens wordt enthousiast begroet. Aisha, de enorme herder van de overkant, staat geduldig toe dat hij in zijn oren hangt, met Mikkie, een drukke kleine whitey, kun je ren en pak spelletjes spelen, die blonde labrador van het veldje is ook heel gezellig, Marit, de Norfolk Terrier, speelt graag met hem, de Fox van hiernaast vindt hem een beetje eng, de twee sjacherijnige blaffende Shi Tzu’s vindt Roffle weer eng, dan is er nog een grote Berner Sennen die ook geduldig in zn oren laat bijten……maar het leukst van al blijft toch Flatje, onze oppas Flatcoat. Hoe leuk al die andere hondjes ook zijn, de begroeting bij Flatje is honderd maal enthousiaster! Roffle heeft de vaatwasser ontdekt. Van alle apparaten in huis is dit de meest aantrekkelijke: als hij gevuld wordt kun je zo heerlijk speuren naar gevallen restjes, ach kom, doe alvast het voorspoelen maar, dat scheelt dat apparaat weer werk. Als je je om draait zit hij er bijna helemaal in! Lopen aan de riem begint nu langzaam te wennen. In het begin ging hij volop in de rem als de lijn strak kwam te staan, nu loopt hij vrolijk mee, maar ook hier weer: in volle vaart! We zullen hier en daar een beetje gaan afremmen, voor nu is het fijn dat hij open en vrij alles wil verkennen en niet meer lange tijd de kat uit de boom kijkt. Zijn zelfvertrouwen groeit met de dag. Het wordt wel tijd voor de puppy cursus, helaas kreeg ik een berichtje dat de cursus waar we voor ingeschreven stonden uitgesteld is tot februari omdat de groep nog niet vol zit. Even wachten dus. Ondertussen staat er hier een ongeduldige Roffle mijn aandacht te vragen: hou op met dat rare gerammel op op dat ding en kom spelen!! Nieuwe foto's |
||
|
29 december 2009 Een een wapen feit, Roffle heeft de hele nacht heerlijk geslapen zonder te piepen !! De familie is hier heel blij mee |
||
|
28 december 2009 Roffle heeft zijn schroom overwonnen en de hele beneden verdieping is nu veroverd. Overal waar je loopt hobbelt er een mini flatcoatje achter je aan. Nu de kat uit de boom gekeken is, is “the cat out of the bag”. Alles wordt uitgeprobeerd, tot hoever mag ik gaan met de bank, de gordijnen, het snoertje van de kerstboom, je veters? Erg onder de indruk van een verbod is hij ook niet. Na een stevige kneep toen hij bijna de kerstboom aan het lichtsnoer omver dreigde te trekken kwam hij vijf minuten later kwispelend kijken of dat spelletje misschien nog een keertje mocht……niet dus. Vanmiddag zijn we even kennis wezen maken met de dierenarts. Deuropeningen zijn een beetje eng, dus naar binnen gaan ging niet geheel vrijwillig, maar eenmaal binnen had meneer het prima naar zijn zin. Leuke nieuwe hondjes om te begroeten en zo’n gezellige mevrouw die je brokjes geeft en een heel nieuw flostouwtje, dikke pret, natuurlijk mag ze dan ondertussen aan mn oortjes zitten en kijken of dat ene balletje misschien al is ingedaald. Hij is in de afgelopen dagen ook alweer gegroeid, meegenomen met een gewicht van 5 kg, nu is hij 150 gram zwaarder. Wormenkuurtje mee en volgende week gaan we een prikje halen. Met eten is Roffle een beetje lui, waarom zou je op je poten blijven staan als je ook languit liggend bij die bak kan? Verder doet hij alle spelletjes met een enorme berg energie. Alles gaat meteen voluit! Uitlaten gaat het liefst rennend, apporteren moet zo snel mogelijk! Alle plasjes en poepjes gaan nog steeds meestal buiten, alleen verdenk ik hem er stiekem van dat hij een plasje binnen ook niet zo erg vindt: er komt dan zo’n leuk beest aan een lange stok tevoorschijn, die over je plasje heen zwabbert, en daar kun je zo heerlijk achteraan…Die mop is leuk, maar de stofzuiger is iets waar je toch een beetje voorzichtig voor moet zijn, daar ga je niet zomaar achteraan, dat beest dat gromt terug! ’s Nachts mist hij zijn gezellige nest nog wel een beetje, maar omdat hij overdag nu beter eventjes alleen kan zijn, hopen we dat dat ook snel over is. Knuffel en een poot van Roffle |
||
|
26 december 2009 Even op deze vroege 2e kerstochtend een berichtje van Roffle. Onderweg naar huis in de auto heeft hij het eerste kwartiertje hartverscheurend gehuild, het is ook wat, zomaar weg bij je hele familie in een onbekende auto met al die vreemden naar een onbekende bestemming. Eenmaal thuis was de wereld weer spannend, een nieuwe kamer te verkennen en de bench was al heel snel zijn eigen plek. De eerste dag mochten we van hem niet uit het zicht verdwijnen. Onze woonkamer is van de keuken gescheiden door een laag muurtje, eenmaal daarachter kon hij ons niet meer zien, dus even koffie halen betekende meteen een heleboel geruststellende geluiden geven, om het gepiep te stoppen. Hij durfde nog niet goed zijn nieuwe terrein uit te breiden door achter me aan de keuken in te lopen, laat staan de eetkamer in! De eerste nacht was wat onrustig, Suus en Annemiek bleven beneden slapen, maar hebben niet veel nachtrust gehad. Ons mannetje laat zich graag horen als hij meent alleen te zijn. De volgende dag buiten een stukje de wijk in was ook een beetje angstig, de natte sneeuw was glibberig en hij maakte een onverhoedse duik met zijn neus een koude ijsplas in, wegglibberend in de sneeuw. Hij bleef even verbaasd zitten proesten, maar herstelde snel en probeerde steeds met een pootje het natte prutje uit. Je moet goed oppassen waar je loopt, want hij zoekt veel steun en het liefst tussen je benen, wat lekker loopt in de glibbertroep. Hij geeft het nu keurig aan dat hij moet plassen of poepen door voor de deur naar de gang te gaan piepen. Heel duidelijk en op een enkel klein plasje na, ligt alles nu al buiten, goed gedaan hoor! Ook begint hij op zijn naam te reageren, komen is al helemaal leuk, als je dat doet volgen er brokjes of knuffels en dan wordt er van kop tot staart gekwispeld. ’s Avonds had Roffle een feestje! Flatje kwam even kennismaken en die twee kunnen het uitstekend samen vinden. Flatje vind alles goed van hem, is heel voorzichtig en er is zoveel gestoeid, gelikt en geknuffeld, dat meneer van elf uur ’s avonds tot drie uur vanmorgen aan een stuk geslapen heeft. Toen werd hij even wakker voor een klein plasje, liep daarna weer lekker z’n bench in en liet zich pas een uurtje of 3 later weer horen voor nog een plas. Vannacht gaan we het eens proberen of hij alleen wil slapen, hoewel hij nog erg graag iemand in zicht heeft. We zullen zien of het gaat lukken, anders pak ik mn dekbed wel op en kom weer op de bank liggen. Tristan heeft er indertijd ook drie nachten over gedaan voor hij alleen bleef, we zullen zien…
|
||
|
24 december 2009 Vandaag ging je naar je eigen huis in Almere haven Je baasjes zijn Mariette, Fred, Suus en Merel .
|
||
|
1 november 2009 Je bent de een flinke reu Omdat je per keizersnee geboren bent weten we niet meer wanneer jij precies geboren bent wel wat je woog Je weegt 380 gram en krijgt de kleur oranje Je was een stevig manneke die uitgroeide tot een flinke reu die een wel mee deed in de spelletjes, maar je was niet het baasje in het nest wel een enorme knuffelkont. Je broers hadden er lol in om altijd je bandje uit te trekken en her trek spelletjes mee te doen In de puptest kwamen we er achter dat je als een eerst goed de kat uit de boom wilde kijken daarna werd je een uitdagende pup die alles tegelijk wou. Ook jij vond het geweldig om samen spelletjes te doen, jou baasjes zullen zeer consequent met jou aan de gang gaan, dat kunnen ze want je bent niet hun eerste flat. Ze zullen je goed bezighouden.
|
||
|
