7 mei 2010

Hierbij even weer een berichtje uit Hellevoetsluis. Ik zag  dat de pagina van Bing en Cato weer bijgewerkt waren dus ik voelde mij verplicht ook weer wat te laten horen. Allereerst fijn dat het zo goed gaat met Bing en dat hij nu eindelijk weer kan spelen en ravotten. Het lijkt mij heel moeilijk om een levendige pup zo lang aan de lijn te houden.  Jolientje lijkt op Bing. Ook zij is op dit  moment net een lang poot mug. Ik heb Jolien net ingeschreven voor de clubmatch maar ik denk dat zij geen concurrentie is voor Cato. Wat goed trouwens op je eerste tentoonstelling waar je aan mee doet gelijk als eerste te eindigen. Gefeliciteerd. Ik ben heel  benieuwd wat de keurmeester van Jolientje zegt. Zelf vindt ik haar een hele sierlijke hond ondanks haar lange stelten. Ze heeft nog steeds een lekker brutaal bekkie. Alleen op haar oren heeft ze nog een beetje puppy pluis heel lang had ze dat ook nog op haar koppie zodat het net leek of ze een kuifje had maar dat is nu weg. Ze heeft een mooie glanzende vacht met slagen. (Hoewel ik geloof dat  exterieur keurmeesters niet blij worden van een vacht met slagen) Haar gebit heeft ze gewisseld en lijkt heel groot en wit in het zwarte kopje. Zelf is ze van mening dat een nieuw gebit geoefend moet worden. Laatst lag ze zo lief te slapen dat ik dacht dat ik wel even naar  AH kon voor een boodschap. Bij thuiskomst na drie kwartier waren alle kranten en tijdschriften versnipperd in duizenden stukjes. Dus ze gaat toch maar weer in de bench, ook ga ik maar eventjes weg en  hoe lief ze ook ligt te slapen. De botten en kluiven zijn niet aan te slepen op het moment. Ook wij hebben bij de voordeur een pot met viooltjes staan en  Jolien doet het zelfde als Bing bij thuiskomst  neemt ze een hapje van de viooltjes. Grappig he.

Sinds eind maart hebben wij er een Maine Coon kitten bij. In de kleur tortie zwart. Wat in gewone mensen taal wil zeggen een langharige lapjes kat. Ze heet Twister  vernoemd naar het ijsje omdat ze 4 januari is geboren, toen het  zo koud was. Haar hele nest had ijsjes namen. Twister is de eerste maanden opgegroeid tussen 2 Leonbergers en 4 Pyreneese herdertjes. Dus toen ze kwam was ze honden gewend. Zo klein als ze was heeft  ze nooit een stap opzij  gedaan als Jolientje of Bibi eraan kwamen. Ze bleef zitten waar ze zat. Ze is ondertussen dikke vriendjes met Jolien. Ze slaapt heel vaak tussen Jolien haar poten. Jolien sopt haar regelmatig af wat ze luid spinnend ondergaat. Twister  krijgt ook regelmatig een aanval van liefde en dan krijgt Jolien kopjes en likjes van haar. 

Met de trainingen gaat het ook heel leuk . We gaan haar steeds moeilijker dingen aanbieden. Laatst zat er een slachtoffer in een boom. Ze had lucht van het slachtoffer maar had niet het benul om omhoog te kijken . Ze blijft dan heel beheerst de lucht uitwerken en kwam er toen zelf achter dat mensen ook in een boom konden zitten. Verbaast en super blij was toen ze haar speeltje vanuit de boom kreeg.

Ook bij het speuren gaat het nog steeds goed met haar. Er staan zelfs foto`s  van Jolien op de site van Judith Strijbos.  http://www.dogontrack.nl

 Als je bij diashow praktijk speuren kijkt  begint Jolien bij foto 82 door met je muis erop te gaan staan kun je het versnellen.   Ik kan het iedereen aanraden om te gaan speuren met je hond. Het mooie ervan is dat je helemaal niet kan inwerken op je hond omdat je zelf niet weet waar het spoor loopt. Degene die erbij loopt natuurlijk wel. Maar jij moet helemaal op je hond vertrouwen. Hem goed leren lezen zodat je aan je hond kan zien of deze  wel of niet op het spoor zit. Ik vind het altijd weer kicken als ze zo’n spoor helemaal goed uitloopt. Zelf is ze dan ook heel tevreden en moe, want speuren is heel intensief voor een hond.  Als een hond rust moet houden of een blessure heeft , en je loopt een spoor met hem uit is dat hetzelfde als uren lopen . Alleen word  met speuren zijn hersens belast en niet zijn spieren.

 

18 maart 2010

Zoals jullie via de link naar de RHH site  hebben kunnen zien heeft Jolien eindelijk haar eerste officiële RHH training gehad. Door allerlei omstandigheden was dat pas op 27 februari. Ze deed het erg leuk ze had nu een echt slachtoffer(mens) dat ze moest zoeken. Ze was heel blij om het slachtoffer te vinden en kwam gelijk bij mij met haar speeltje. Het speeltje is de beloning die het slachtoffer bij zich heeft en dit direct aan de hond geeft zodra deze het slachtoffer gevonden heeft. Afgelopen zaterdag heeft ze haar tweede training gehad deze ging ook heel leuk. Ze weet nu  wat zoeken is en ook als het wat moeilijker wordt zet ze door tot ze gevonden. Behalve als ze poep op haar weg vind ,dit eet ze eerst op en gaat dan verder zoeken. Behalve dat het voor het slachtoffer niet zo aangenaam is om gevonden te worden door een hond die eerst poep gegeten heeft en dan jouw vriendelijk komt begroeten moeten we haar duidelijk maken dat de eerste prioriteit de mens. Maar dat lukt wel want ze vind het  zoeken naar mensen heel leuk. Nu nog  even duidelijk maken dat de mens bovenaan haar prioriteiten lijstje staat.

Ook in het speuren maakt ze vorderingen. Speuren is het spoor volgen van een mens aan een lange lijn en met een speurtuig om.   Bij het speuren krijgt ze aan het begin van het spoor een geur van de mens van wie zij het spoor moet volgen. Bijvoorbeeld een zakdoek van die degene die hij of zij  een tijdje bij zich gedragen heeft. Afgelopen zondag heeft zij voor het eerst een kruising moeten uitwerken. Dit deed ze heel beheerst. Het spoor ging naar links maar als begeleider weet je dat niet dus je moet heel goed naar je hond kijken wat die aan geeft. Bij de kruising ging ze een paar meter naar rechts en draaide toen om , en ging heel zelfverzekerd het pad links in zodat je als begeleider alleen maar kan volgen. Er kwam nog een hoek die ze ook goed heeft uitgewerkt. Dus je begrijpt , ik was super trots op mijn kleine meisje. Eigenlijk vol  bewondering wat een honden neus kan.

 

23  februari 2010

Ook Jolien heeft begin deze maand haar laatste enting gehad. Ik was even bang dat ze niet geënt kon worden omdat ze een paar dagen ervoor flinke diaree had gehad.

Maar na een kuurtje was ze  weer gauw de oude zodat ze haar enting kon krijgen.

2 februari heeft ze eindelijk  haar eerste puppy les gehad. Dat deed ze heel leuk ze had goed aandacht voor mij en voor het voer.

We hebben zit, af met een snoepje, voorroepen geoefend het meeste kende ze al maar het gaat erom dat je haar aandacht kan vast houden in een groep met allemaal andere puppies. Maar na deze eerste les moest ze weer een paar lessen missen omdat ik aan mijn knie geopereerd ben. Zodat ik een tijdje niet zo mobiel was.

Hans kon deze lessen niet overnemen omdat hij het naar eigen zeggen al zo druk had. Wat dat betreft is het een echte man. Maar 1 ding tegelijk kunnen doen. Nu ben ik alweer redelijk ter been, ik kan alweer korte stukjes lopen dat is makkelijk met een puppy die mogen nog niet zo lang lopen. ’s Avonds loopt Hans met Bibi een groot rondje door het park. Zondag hadden we speurles van Judith. Begin februari voor mijn operatie hadden we voor het laatst gespeurd. Hans liep het spoor voor Jolien uit, in looppas om meer geur op het spoor achter te laten. Het was een lang spoor van ongeveer 200 meter met een flauw bochtje erin. Ik dacht; O he, dat kan ze helemaal nog niet, maar het kleine ding zet haar neusje aan de grond en loopt zo het hele spoor uit. En daar na nog twee keer met allerlei verschillende ondergrond bij een spoor moest ze zelf het ruiterpad oversteken (mul zand). Ze cirkelde even en pakte het spoor aan de overkant weer op. Supertrots was ik op mijn kleine meisje. Hoewel klein meisje, het wordt al een flinke dame afgelopen zondag was ze 16 weken en 15 kilo . Van Nel hoorde ik dat Cato 11 kilo woog maar ik denk als je het in percentages uitrekent ze nog steeds hetzelfde verschilt met de anderen als sinds haar geboorte. Ze was natuurlijk al sinds haar geboorte de grootste en zwaarste. Want het is zeker geen dik hondje. Ze is nu aan het wisselen in haar bovenkaak mist ze een stuk of vier tandjes die ik nergens heb kunnen vinden. Waarschijnlijk ingeslikt. Het is nu een tandeloos mondje maar de kleine tandjes die ze nog heeft zijn nog wel  reuze scherp. Ook het vachtje veranderd ze krijgt steeds meer langere haren erdoor die heel mooi glanzen. Ik kijk echt uit naar 28 maart om haar broertjes en zusjes terug te zien ik ben verschrikkelijk benieuwd hoe die er nu uit zien. Ik had zondag een fototoestel meegenomen om leuke foto’s te maken van het speuren. Maar toen wij aankwamen is het gaan regenen en het regent nu nog. Dus foto’s houden jullie nog tegoed.       

 

29 januari 2010

Vorige week zaterdag heeft Jolien haar eerste speur les gehad bij Judith Strijbos. “Dogs on track” Hoewel les is een groot woord. Hans en Bibi krijgen anderhalf uur les samen met een vriendin van ons met haar Hollandse smoushond. Zij worden getraind in het volgen van een mensenspoor dwars door de duinen en over de weg. Het is een hele mooie manier om met je hond te trainen want je bent afhankelijk van de neus van je hond, zelf weet je niet waar het spoor loopt. Dus je moet je hond goed kunnen “lezen”. Bijvoorbeeld op een driesprong zie je vaak dat de hond alle drie de mogelijkheden checkt, hij loopt de weg in maar als het spoor daar niet loopt zie je vaak even zijn kop wegdraaien en terug komen. Zelf moet je dan voor de kruising blijven staan en de hond een lange lijn en de ruimte geven om het uit te zoeken. Als je hond dan het goede pad in gaat is dat wel kicken en het geeft je  weer extra veel bewondering voor de neus van de hond. Maar zo ver is Jolien nog lang niet. Het eerste kwartiertje was voor haar. Een mensen spoor driedubbel belopen met haar speeltje op het eind. Nu is ze binnen gek met speeltjes maar buiten is ze heel snel afgeleid, het speeltje is nog niet je van het om dat buiten te vinden,maar het voer wat erop komt is wel heel interessant. We hebben deze week een paar keer een spoortje met haar geoefend en afgelopen zaterdag hebben we weer bij Judith gespeurd en het lijkt alsof het kwartje gaat vallen ze heeft sommige stukjes heel mooi haar neusje gebruikt. Het spoor is nu enkel belopen. Na afloop gaan we meestal met z’n allen een pannenkoek eten bij de pannenkoekboerderij alle honden mee naar binnen en liggen dan met z’n allen onder tafel. 5 stuks. De honden kennen elkaar natuurlijk wel heel goed. Jolien doet dit heel netjes maar speuren is ook vermoeiend. Ik ga meestal vooruit omdat Jolien natuurlijk niet anderhalf uur kan meelopen. Ze ligt dan heel braaf op een kleedje op een botje te kluiven maar als de andere terug komen is meestal al diep in slaap. 

De reddingshonden training ging voor Jolien op 17 januari niet door omdat de RHH samen met andere reddingshonden groepen naar een vermiste vrouw in Lelystad heeft gezocht. Maar afgelopen zondag hadden we een tussen doortraining dus heeft ze al wel met een paar honden en mensen kennis gemaakt. Het was een bostraining in Dongen. Ook hier weer moet ze gek op een speeltje  zijn en dit willen zoeken. Nou wil ze wel zoeken maar als ze het speeltje heeft is ze gauw afgeleid. Ook hier geld, blijven oefenen en het komt vanzelf. Want in een later stadium gaan we het speeltje verbinden met het zoeken naar een mens, maar zo ver is ze nog niet.

Vorige week is Petra met haar twee Flatcoat reuen op visite geweest. Wat een heerlijk ras hebben we toch, als je die twee volwassen reuen met Jolien zag spelen. En dan vooral Vledder, die ging speciaal op de grond liggen spelen  en op een gegeven moment zat Jolien boven op zijn hoofd. Geen grom geen onvertogen woord. We zijn ook visite geweest bij een volwassen Beauceron en een pupje dat 2 weken jonger is dan Jolien. De volwassen teef vond Jolien veel te brutaal en liet dit duidelijk merken door te grommen en te snauwen. Thuis is Jolien Bibi gewent die heel veel toe staat tot bepaalde grenzen maar ze word nooit zo maar afgesnauwd. Het gaat altijd heel subtiel met een grom en dan stopt Jolien ook met het vergrijp. Hans heeft weleens gezegd konden wij maar Bibi haar grommetje nadoen.  Jolien was ook helemaal verbaast dat er zo lelijk tegen haar gedaan werd. Want zij hanteert het principe : Ik ben leuk, dus je kunt me alleen maar leuk vinden:  Zij is ook heel verbaast als mensen op straat haar zonder haar een blik waardig te gunnen voorbij lopen. Het gebeurt nu veel vaker want ze ziet er niet zo heel babyachtig meer uit het wordt nu echt een hondje om te zien. Voor ons is ze nog steeds het leukste en mooiste puppy, maar dat zullen alle andere puppy eigenaren ook wel zeggen.       

 

8 januari 2010

In het kader van de socialisatie zijn we woensdag naar de vesting van Hellevoetsluis geweest. We hadden de auto vlabij het onlangs afgebrande Mariniershospitaal geparkeerd. Hier waren nog werklui met een grote kraan bezig. Die kraan die met heel veel lawaai heen en weer ging maakte veel indruk op Jolien maar net toen ik haar op arm wilde nemen kwam er vanachter die kraan een werkman tevoorschijn die gelijk tegen haar begon te praten en te lokken. Toen was het gelijk goed want mensen zijn en blijven altijd leuk voor Jolien. Door die werkzaamheden is er een smalle noodloopbrug over het kanaal gelegd. Aan het begin met ijzeren noppen, verder op hout en een knik in het midden. Hier zijn we ook overheen gelopen. Het ijzer aan haar voetjes vond ze raar en dan dat water onder je , ze heeft wel een minuut naar beneden gekeken vooral omdat in het water ook meeuwen zwommen. Dan kijkt ze naar mij,vindt dan dat het normaal is en kunnen we weer verder. Ze liep echt als dappere  Dodo de brug over, staartje hoog , oortjes naar voren, alleen als de meeuwen schreeuwden ging het staartje naar beneden, kijkt ze mij aan en gaat dan weer met opgeheven staartje verder.

Donderdag zijn we naar het winkelcentrum geweest. Bij de dierenwinkel hebben we pensstaafjes gekocht en naar de vogels, konijnen en vissen gekeken. Vooral de vissen waren heel interessant , de bak stond voor haar op ooghoogte, en ze heeft er voor gestaan als iemand die een tennis wedstrijd volgt . Het koppie van links naar rechts. Daarna naar de bloemenwinkel. Bij binnenkomst liep de verkoper direct van achter zijn balie vandaan, vol aanbidding op haar af. De vrouw die daar stond gelijk pissig. “Meneer! U was mij aan het helpen!”. Antwoord verkoper:  “Ik help die mevrouw niet, ik zeg alleen haar puppy gedag, als ik een puppy zie moet ik er even naar toe”. Ik vond hem gelijk sympathiek en gold natuurlijk ook voor Jolien.

Vandaag had Jolien een soort puppy cursus. Ik kwam twee ex- instructeurs, die ook in Hellevoetsluis wonen, tegen. Jaren geleden  hebben wij les gegeven op een  kynologen- vereniging. Toevallig hadden zij nu ook allebei een puppy. Een van hen geeft nu bij haar achter op het veld puppy cursus aan nog twee andere. We hebben nu een groepje van 5 puppies. 2 jack russels, 1 labrador, 1 pyrenese herder en Jolien. Het was vandaag de eerste keer. Het ging best aardig ik kon aardig haar aandacht vast houden en ze wilde ook haar speeltje hebben .Eerder was ze zo gauw afgeleid dat ze buiten geen interesse had voor het speeltje. Dat allemaal in de sneeuw. Je snapt ik ben nog steeds hartstikke tevreden over mijn kleine meisje.

Allereerst voor iedereen de beste wensen voor 2010. Zelf ben ik 2010 begonnen met een flinke buikgriep waar ik goed beroerd van ben geweest. Gelukkig was Hans thuis om zich met Jolientje bezig te houden. Maar doordat ik ziek was heb ik wel de eerste training van de RHH gemist. Ik had me er zo op verheugd om de kleine voor te stellen en haar kennis te laten maken met de mensen en honden. Maar ja, 17 januari nieuwe kansen, nieuwe ronden. De gehoorzaamheidspuppy cursus begint ook pas in februari. Als dat maar goed komt met de kleine. We zijn trouwens goed de oud en nieuw doorgekomen. Oudejaarsdag leek het wel oorlog bij ons in de buurt. De hele dag van ’s morgens vroeg tot ’s avonds diep in de nacht  knallen en vuurpijlen. Ik heb Jolientje die dag alleen maar in de tuin uitgelaten, vooral omdat ik zelf steeds zo schrik van die knallen en dat breng je zo over. Ze deed het trouwens heel netjes. Bij de eerste knallen ver voor oudjaar ging haar staartje naar beneden maar ze herstelde wel snel. Op oudejaarsdag ging het staartje niet eens meer naar beneden een soort gewenning aan de knallen. Het zindelijk zijn gaat ook heel goed. Ze gaat bij de deur staan, dan moet je wel snel zijn want anders ligt het toch nog binnen. Maar de meeste poepjes en plasjes worden buiten gedaan. Ook ’s nachts slaapt ze goed door, maar zoals ik bij sommige van jullie lees dat ze weer terug in het kenneltje gaan is er bij Jolien niet bij. Wakker worden plassen, poepen dat is het begin van de dag, dan gaan we keeten. Spelen met Bibi, hoewel het niet mag toch af en toe een kat opjagen behalve Merijntje die blijft gewoon liggen en dan is het niet leuk. Daarna is er eten. Dat eten gaat tegenwoordig heel goed alle brokjes worden achter elkaar opgegeten. Dat je dan goed groeit bleek gisteren bij de dierenarts. Ze woog ruim 7 kilo. Dana onze vorige flatcoat noemde ik al de reuzin van Hellevoet, ik geloof dat Jolien haar gaat evenaren. De dierenarts was heel tevreden over haar. Hij heeft haar helemaal nagekeken, hartje geluisterd, oortjes gekeken, onder de staart,vachtje op vlooien gecontroleerd. Op en top gezond bevonden. En toen  een prikje gekregen en druppels in haar neus voor kennel kuch. Overdag in het kenneltje is nog steeds geen feest. Met het deurtje open gaat ze er wel in liggen slapen maar zodra je het deurtje dicht doet, klinkt er luid protest. En als je denkt dat ze nu toch wel heel diep slaapt heeft ze altijd door wanneer het deurtje dicht is. Volhouden maar denk ik. Buiten moet alles onderzocht worden, vooral los lopen in het park is leuk. Kinderen hadden een bos takken opgestapeld waarschijnlijk om ze in de fik te steken maar dat is niet gebeurd. Volgens Jolien is niets leuker dan door die takken te lopen,het is een soort tunneltje waar ze doorheen gaat, als we het park in lopen gaat ze er gelijk naar toe en loopt er door heen en kijkt mij dan aan met een gezicht van “wat goed van mij, he “ Ik prijs haar dan natuurlijk want ik vind het ook heel leuk dat ze het doet.  Thuis hebben we voor de katten een kant en klaartunneltje  wat je in de dierenwinkel koopt. Daar loopt ze ook steeds doorheen, maar ik denk dat ze over een maand vast komt te zitten dat ondervind ze vanzelf.