|
|
|
|
|
|
||
|
|
||
|
|
||
| Robert en Mirjam schrijven de stukjes, namens Dibo | ||
|
10 juni 2010 Met enig schaamrood op mijn wangen, hier dan eindelijk een teken van leven van onze Dibo. Ik ben een beetje a-technisch wat betreft de computer, (het lijkt me leuker om weer eens een nest-reunie te houden, zo maar eens tussendoor), want wat groeien ze toch hard. Dibo wordt , op een klein belangrijk detailtje na, een echte vent, want …hij plast nog als een dame, alsof hij nooit een poot omhoog zal doen. Sommige mensen zien nog wel dat hij een jonge hond is, maar andere reageren vol ongeloof als ik ze vertel dat hij nog maar 7 maanden is, maar een pup kun je hem toch echt niet meer noemen. Ik vind hem super mooi worden en als ik Cato en Eddie zo zie op de foto, zou ik zo Dibo onder de foto kunnen zetten. Eind juni moet ik met Dibo het examen afleggen voor de puppy-gehoorzaamheid, 16 lessen, ik krijg er nu al buikpijn van,zo glansrijk slagen als Skip zit er niet in, echt slecht doet hij, of ik, het niet, maar het eerste half uur moet ik zo uit mijn dak gaan om zijn aandacht op mij gericht te houden, nee liever met de andere honden klieren, of andersom naar een andere groep honden kijken, als hij het nou af zou kijken hoe het uiteindelijk moet, maar nee, lekker gaan liggen kroelen of happen in het gras, of tussen mijn benen in gaan staan, of een geurspoor willen volgen, afgelopen week ging het super, maar ik was kapot na een half uur, hoezo conditie. Gehoorzaamheid is gewoon niet weggelegd voor een flatcoat volgens mij, Dibo houdt van actie, zit graag achter de vogels aan, en met konijntjes kun je hem helemaal gek maken. Regelmatig ga ik bij ons in de buurt naar de Aa, of de Maashorst, al waar hij heerlijk kan zwemmen, een echte waterrat is het, dol op zijn dummy, niets liever dan in het watergooien en halen vol enthousiasme terugbrengen, of in het hoge gras gaan zoeken en o wee als hij hem vergeet mee te nemen, commando zoek dummy en gaat hem halen. Aan of in het water, dan straalt hij zoveel kracht en blijdschap uit, geweldig. Vervolg van gehoorzaamheid heeft Dibo, en ik ook ,zeker nog wel nodig, daarna weet ik het nog niet. Dibo heeft al een ’ aardige’ rekening opgebouwd bij de dierenarts, een tijdje terug ernstige buikgriep met koorts wat uiteindelijk 2 weken duurde, en nu al een tijd last van ooginfectie, zit nu op een zalf met prednison en antibiotica erin, en deze lijkt tot nu toe dan eindelijk te helpen, geen wonder, want een kweek van het oogpus bleek veel (soorten) bacteriën te bevatten, veel gezien bij jonge honden, groeien er uiteindelijk wel overheen, als het goed is. Zijn alle broertjes en zusjes nog, weer , in goede gezondheid hopelijk? Hebben ze ook zo’n last van de warmte, ben soms blij dat ik hem thuis krijg na een wandeling.. Voor nu de groeten en een stevige poot van Dibo, lekker genieten van de zomer!
|
||
|
2 februari 2010 Hallo allemaal, Hier dan eindelijk weer een levendig teken van mij,Dibo, ja zoals een flatcoated kan zijn natuurlijk. Tjonge, wat zijn jullie toch fanatiek met schrijven, mijn baasje zei dat ik zelf ook maar eens wat moest schrijven en ja voor dat geblaf vertaald is …..Ik ben blij dat voorlopig de dierenartsbezoekjes voorbij zijn, gelukkig hadden we deze keer onze vertrouwde arts weer en dat beviel een stuk beter! Mijn oortjes waren brandschoon en dat terwijl vrouwtje niet eens volledig gezalfd heeft en dat vond ik eerlijk gezegd helemaal niet zo erg, al dat gefriemel aan en in mijn oor. Geweldig hé, die sneeuw, lekker met je neus wroeten en schuiven door dat witte poeder. Nu is het alleen zo hard aan mijn pootjes en dat vind ik niet zo lekker lopen. En alle geurtjes zijn zo goed als verdwenen en loop ik achter met het nieuws. Gelukkig maak ik ook al wat vriendjes in de buurt, sommige zijn nog niet zo gecharmeerd van mij, onbegrijpelijk!! En weer andere doen zo lelijk, ouwe knarren, maar ik doe er niet voor onder hoor, ik kan er ook aardig wat van zegt vrouwtje, op de puppycursus heb ik het al 2x aan de stok gehad en ja, zelfs met Cato, mijn eigen zusje, Nel trok me eerst eens terug en toen baasje ook nog eens boos, en ja het was ook niet nodig om zo lelijk te doen en voor mijn zusje hoef ik niet zo stoer te doen. Daarna was het een en al feest, een uur gerend en gesjeesd door de tuin en in de woonkamer, lekker vies gemaakt joh, vind ik niet erg, want als vrouwtje de vloer gaat poetsen, help ik lekker mee ,alleen wel altijd een gevecht om de poetsdoek, vrouwtje wint helaas altijd. Binnenkort ga ik op een echte puppycursus, eindelijk speelgenootjes toch, of lotgenootjes hoor ik vrouwtje corrigerend zeggen, het is de bedoeling dat ik wat meer ga leren dan alleen hierkomen, zit , volg en naast. Af hoor ik ook wel eens, maar alleen als vrouwtje een brokje voor mijn neus houd en naar de grond brengt, maar dat is niet alleen maar de bedoeling geloof ik. Voor de rest heb ik 2 lieve mensenzusjes die mij graag knuffelen als ik niet te veel knabbel aan hun kleertjes, handen e.d. maar dat laat ik al steeds meer, het is altijd een gevecht wie de bench open mag maken, of eten mag geven en de riem vasthouden, maar dat mag meestal niet van vrouwtje, gelukkig, want dat maakt het wandelen een stuk rustiger en bovenal veiliger. Ik heb jullie broertjes en zusjes erg gemist, maar nu zal ik mijn gezinnetje het meest missen, ik ben een echte flatcoated zeggen ze, alleen het water moet nog ontdekt worden als het sneeuwen eens op houdt en de zon wat warmer gaat schijnen.
We genieten volop van Dibo, een levendige, sprankelende, vrolijke deugniet, voor ons nog steeds een compleet makend gevoel !! Oma, veel beterschap, groetjes aan mama, en een knuffel voor Cato en Nel. |
||
|
8 Januari 2010 Hallo allemaal, Het werd tijd dat ik weer iets van Dibo en ons liet horen, voor iedereen nog de allerbeste wensen, voor goede wensen is het nooit te laat vind ik… Ook Dibo heeft alle knallen en donders overleeft, overdag op oudejaarsdag stond ik versteld van zijn dapperheid, gewoon uitgelaten in de wijk voor zover dat zou gaan, en dat ging prima, we waren zo trots op onze Dibo! En er werd de hele dag door geknald dat ik dacht, om 24:00 wordt het heel stil volgens mij, maar helaas voor Dibo leek het wel oorlog geworden, zolang baasje maar bij hem bleef was het goed, want vrouwtje moest vuurwerk Kijken met kids, niet aansteken vond ik al erg genoeg dit jaar. Bij de dierenarts vond Dibo het niet zo leuk, vreemde mevrouw die overal aan me zat! Dibo krabde veel aan zijn oren/hals, lichte vorm van oormijt, leuk, meteen al aan de zalf (vele handen maken licht werk) en Dibo bijt veel op heup, achterste hoogte, vlooien?, ben je gek dierenarts, bleken zijn anaal klieren al op springen te staan, pats in het haar van de dierenarts, Dibo lachen!! Helaas zijn de meeste honden hier in Veghel vrij sjagrijnig, of contact gestoord en dat vind ik wel een beetje jammer voor Dibo, hij wil zo graag…behalve blaffende honden, ook die hij niet in het vizier heeft, houdt hij absoluut niet van, staart tussen de benen en gauw bij vrouwtjes voeten zijn. Een angsthaasje is hij toch wel een beetje, maar zijn nieuwsgierigheid overwint het vaak, gelukkig. Lekker uitlaten gaat ook nog niet van harte, maar met wat lokaas en hollen en stilstaan gevoel, kun je dan eindelijk de pas erin zetten. Afgelopen dinsdag ben ik begonnen met een puppy socialisatiecursus bij ons in het dorp, overweldigend voor Dibo, ben benieuwd naar as dinsdag, wel ga ik nog op zoek naar een andere gehoorzaamheidcursus hierna, helaas nog niks gevonden… Met behulp van Robert wat foto’s meegestuurd, en ja ook Dibo is dol op de afwasmachine…. Vele knuffels van Dibo voor alle broertjes en zusjes, dat we maar gauw weer eens kunnen ravotten! Ook van Dibo zijn leuke foto's op zijn pagina
|
||
|
30 december 2009 Hier eindelijk een berichtje over Dibo, ook hij heeft zijn broertjes, zusjes, mama, oma en Nel heel erg gemist. Het is dan ook niet niks, als het ware losgerukt te worden uit zo’n hecht gezinnetje. Gelukkig was onze terugreis maar kort van duur, veel piepen en huilen natuurlijk, aan het eind van de rit haalden onze kinderen dan toch hun vingers uit hun oren…Eenmaal in huis alles ontdekkend al piepend en wel. In de tuin wist hij even niet waar hij het zoeken moest, niet dat we heel grote tuin hebben, maar wou alles tegelijk. In huis, voor velen herkenbaar, het liefst op of aan je voeten liggen, lopen en knabbelen en oh wee als je maar even uit zijn beeld verdween. Zijn piepen vond ik wel heel erg veel, maar dat zijn gewoon de communicatieproblemen tussen mens en hond, verwaarloosbare zorgjes, zie 25/12. De eerste 3 nachten heeft Dibo bij ons naast het bed geslapen in een mooie stevige doos en dat ging bovenverwachting best goed. Overdag slaapt Dibo weinig in zijn bench, gewoon omdat we het wel gezellig vinden hem bij ons te hebben liggen. Een paar keer als hij slaapt leggen we hem in de bench , soms wel met enig kort protest. Met deurtje open bevalt hem beter. De nachtelijke slaapuurtjes valt bij Dibo niet zo in de smaak, maar daar is hij zoals blijkt uit de gezellige, komische verslagjes geen uitzondering in, net zoals het weinige eten (slaat in feite 1 a 2 maaltijden over), familietrekje toch Nel? In de tuin wordt Dibo steeds vrijer, raast vaak als een dolle stier rond, apporteren ho maar, lekker baasje pesten, net zoals onze vorige flatcoat. Op straat heeft Dibo minder spatjes, van huis weggaan geeft nogal eens problemen, en die rare blikjes op 4 wielen, of rammelende op 2 wielen vind hij maar rare, enge wezens, maar staat er niet meer elke keer voor stil. Met kids samen gaat het ook goed, alleen moeten we bepaalde regels tov Dibo vaak herhalen en dat valt niet altijd mee en tegen hun verwachting in, maar beter voor de toekomst. De basiscommando zit gaat Dibo goed af, bij het wachten met oversteken gaat dit al vrijwel vanzelf, en de tussendoor oefeningen met zit doet hij ook. De af of down commando klinkt hem wel bekend in de oren, maar dat gaat niet altijd van harte, de natte grond is zo koud aan mijn buikje…! Zijn behoeftes doen ging tot vandaag uitstekend, nog niks binnen gedaan, tot vandaag, wel veel gedronken, meer dan normaal eigenlijk en misschien de aandacht laten verslappen, foei baasjes, eigen schuld, dikke…. Al met al vinden wij dat het voorspoedig gaat!! Alles komt goed toch?! Een dikke knuffel van Dibo en tot schrijfs!! |
||
|
25 december 2009
Nou de eerste dag en
nacht zijn ingewijd, Dibo wil inderdaad van alles tegelijk, spelen,
lopen en gek doen, hij is nieuwsgierig, maar ook wat terughoudend. |
||
|
24 december 2009 Vandaag ging je naar je eigen huis in Veghel. Je baasjes zijn Mirjam, Robert, Romy en Lieke. |
||
|
1 november 2009 Je bent de een reu en je hebt een klein ritje op je neusje. Omdat je per keizersnee geboren bent weten we niet meer wanneer jij precies geboren bent wel wat je woog Je weegt 260 gram en krijgt de kleur groen. Je was een klein manneke die uitgroeide tot een flinke reu die een wel mee deed in de spelletjes, maar je was niet het baasje n het nest je viel niet echt op. Doordat je bescheidde opstelde had je ook weinig te bewijzen. In de puptest kwam je als een stoere uitdagende jongen die alles tegelijk wou en veel plezier heeft in de test. Je gaat naar de puppy cursus en later jachttraining doen.
|
||
|
