welkom

algemeen

foto's

gastenboek

dagboek

nieuws

links

Memoriam

teven

pups

reuen

jacht

training

contact

 

 

"Affric"   

* 11-01-2001 - 11-05-2011

Stamboom  Foto's  

 

 

Geboren: 11 januari 2001                

Fokker:   P.E. Blaakman

Vader:    Breamist Galway Lad

Moeder:  Virthe het Hulterhof        

 

                                                            

 

Show: Zeer Goed (Fokdag)

 

 

Werk: De baas helpen

 

 

Eigenaar: Henny en Jan Jacobs

 

3 juni 2011
Affric is de oudste zoon van Virthe en Naik.
Hij is als eerste geboren en kreeg het blauwe bandje, daarna kwamen er nog twee reutjes, later kwamen de dames.
Na de puptest ging hij naar een gezin, helaas was dit geen goede match en heb ik hem terug gehaald en is hij bij ons gebleven totdat Henny en Jan op ons pad kwamen en hem meenamen naar Zaltbommel, zij kozen voor jou de naam Affric.
Je hebt een geweldig mooi leven gehad in Zaltbommel.
Hoewel men in begin jaren jou een enorm grote flatcoat vond, val je in deze tijd niet meer op.
Nu zou men je een mooie flinke flatcoat vinden en zeker niet te groot je was goed in balans
Ik ben dolgelukkig dat ik voor jou, 10 jaar geleden zo'n fijn adres vond.
Ik heb met pijn in mijn hart afscheid genomen, je was echt mijn kleine maatje, maar ik wilde graag fokken en twee honden vond ik toen te veel.
Wel ben je voor mij de meest bereisde flatcoat, vele kilometers heb je gereisd en verschillende landen bezocht.
Je hebt genoten, waar je ook was, op het einde van je leven kreeg je nog een klein maatje Pinter, hem heb je nog maar even een beetje kunnen opvoeden, Hopelijk heb je hem geleerd, dat vriendelijkheid  en uitstraling belangrijk is voor een reu.
Affric was een gerespecteerde reu, zie respect afdwong met zijn uitstraling zonder een grommetje.
Je was een ware vertegenwoordiger van het ras !!

 

Juni 2011

Affric kwam bij ons als een tweedehands pup. Zijn eerste twee weken uit het nest had hij in een ander gezin doorgebracht. Omdat dat het daar niet goed ging, werd hij teruggehaald naar moeder Virthe. Heel toevallig dat wij dit verhaal hoorden. We hebben Nel meteen gebeld, de volgende dag zijn we gaan kijken en toen waren we helemaal verkocht. Zo'n mooie hond en zo lief, we hebben hem meegenomen en vanaf dat moment was het super goed tussen Affric en ons. Klein als hij was, hij ging meteen 4 - 5 keer per jaar mee naar Zuid-Frankrijk. De hele reis van 1100 km. ging fantastisch. Tot de laatste maanden was zijn energie onuitputtelijk. Hij was vrolijk, lief en erg aanhankelijk. Wat opviel was dat hij altijd zo gelijkmatig was in zijn gedrag/humeur. Ook met onze twee poezen ging het in harmonie. Zowel in Frankrijk als hier, want ook onze poezen reisden de 1100 km. mee.

In maart van dit jaar ontdekten wij een groot gezwel onder zijn rechter voorpoot. Onderzoek wees uit dat het kwaadaardig was en dat hij niet meer geholpen kon worden. Twee maanden hebben wij zijn leventje met pijnstillers kunnen rekken, maar op 11 mei hebben wij hem in Frankrijk moeten laten inslapen. Nel is met moeder Virthe nog op bezoek geweest. Ongelooflijk hoe goed die moeder Virthe nog is.

We missen Affric verschrikkelijk, maar we zijn ontzettend blij dat we hem 10 jaar als vriend gehad hebben.

 

Gisteren liepen wij met Pinter over de dijk en natuurlijk vraagt iedere hondenbezitter naar Affric. Een bazin verwoorde het als volgt: Affric was zo'n mooie en lieve hond, hij was echt een heer. Zo statig en fier en zo beheerst!!!

 

                                              Als tranen een trap konden bouwen,

                  En herinneringen een brug.

                   Dan klom ik naar de hemel.

                       En nam ik jullie mee terug......

 

Affric gaat over de regenboog brug, naar zijn  vader .
Moeder Virthe volgt, hopelijk duurt dan nog even.
 

Affric is de grootste ongecontroleerde lieverd die er op vier poten rondloopt.

Hij is verschrikkelijk enthousiast.

Dagelijks lopen we een paar keer met hem over de dijk langs de Waal. Hij herkent natuurlijk alle honden en hondenbezitters vanaf kilometers afstand.

Bijna iedereen wordt met een groots gebaar door Affric begroet, maar er zijn uitzonderingen.

 

Zo houdt hij niet van machohonden.

En hoe komt dat? Hij is namelijk zelf de grootste macho die er rondloopt. Wel een hele lieve macho natuurlijk.

Maar zodra een andere hond een imponeerhouding aan neemt, dan weet Affric er wel overheen te gaan.

Echt dit gebeurt maar hoogst zelden. En eerlijk gezegd als het gebeurt, dan kan ik hem geen ongelijk geven. Daarbij is hij zo razend vlug, dat lijf is zo soepel geen andere hond houdt hem bij.

 

Zo'n vijf keer per jaar nemen wij Affric mee naar ons huis in Frankrijk. We hebben daar 9 ha. grond rond ons huis, dus geen gebrek aan ruimte.

 

 

 

 

Ons huis ligt op een heuvel en het mooiste spel is om een frisbee (een rubberen speciaal voor honden, (zie foto) van de heuvel af te gooien.

Hij weet van geen ophouden met dit spelletje.

Na ongeveer 10 keer vindt hij het even welletjes, maar tien minuten later heeft hij al weer voldoende energie voor de volgende ronde.

 

 

 

 

In de auto is hij ideaal. Je hoort hem niet en hij kan uren achter elkaar meerijden. Maar zodra wij in Frankrijk bij ons huis aankomen, ruikt hij het en is hij helemaal door het dolle heen.

Onze Franse buurman, die boer is, vindt Affric wel leuk, maar hij vindt die bek en die tanden wel heel erg groot.

En kinderen: daar is hij helemaal idolaat van.

Onze kleinzoon van twee knuffelt hij dood. Telkens krijgt die kleine een grote lik midden over zijn gezicht, wat wij weer helemaal niet zo leuk vinden natuurlijk. Die twee zijn onafscheidelijk. Het is ook een komisch gezicht een hond die groter is dan zo'n klein mannetje.

Kortom: Affric is een hond uit duizenden. Maar dat zal iedere Flatcoat bezitter van zijn eigen hond zeker ook vinden.


Tekst Henny Jacobs